12 Ekim 2012 Cuma

Beni pek anlayanın çıkmaması beni üzen.Aslında herkese aynı dil konuşuyordum.Herkese değer verirdim biraz.İnsanlardan nefret ediyorum desemde biraz severdim yardım ederdim.Ama ben haketmedim
Düşman hangisi… Dışardan biri mi?
Çıkmış karşıma hem de aynada
Yedim bitirdim kendimi
Günlerce aylarca yıllarca
Zaten her şey bizim için değil mi?
Bir gün anladım kendime zararım
Daha sakin daha memnun
Kendimle daha barışık bir insan olmam lazım
Dünya kaç kere dönmüş tersine
Nedir kurtulan kimdir kahraman
Kimler hatırlar bizi buradan gittikten sonra
Zaten her şey ama her şey bunun için değil mi?
Sanki her şeyi kurtarmış gibi www.sendeyim.com
Daha sakin daha memnun
Kendimle daha barışık bir insan olmam lazım

Mektuplar sende kalsın, çocukları ben yırtarım.

Ben bu hayatta şunu öğrendim; Vicdanı götüne kaçmış insanlardan, asla merhamet beklemeyin...

Bir daha karşılaşmazdım onunla. Hiç görmediğim, bilmediğim tarzda bir hüzün. "Yalnız mıyım artık?" diye mırıldanırdım kendi kendime. Cevaplayan olmazdı beni. Eğilir, kasetlere bakar ve hep aynı şarkıya uzanırdım: Breaking The Law. Kapalı durduğum kutunun içinde İsyan’la Koşullar arasında çölde su tabancası taşıyan bir kovboy gibi kalırdım. "Çöp kamyonu mu kirlidir, çöp mü, çöpçü mü, çöpü atan mı?" diye düşünen bir inek beyni gibi kalırdım. Her şeyi alevlere boğarak çıkardım evden.

Evet, evlerdir Şeytan’ı Tanrı’ya düşman eden.